Is er nu iemand die het aandurft om de bescheidenheid en de vrolijkheid van viooltjes te ontkennen? Als we richting lente gaan, dan jeuken je vingers toch om deze lentezonnetjes in potten of bakken op je balkon te zetten?

Als je niet van geel houdt, kies dan voor blauw, lila, paars, donkerrood, koel wit, warm wit, bijna zwart, oranje, van effen tot tweekleurig of driekleurig.  Op een kleurtje min of meer steekt het niet. Klein- of grootbloemig, winterviool of zomerviool, geurend of niet geurend, keuze te over.

Deze frêle fluweelachtige bloempjes hebben veel verborgen kwaliteiten want ze zijn ijzersterk, ze weerstaan vorst en verwaarlozing, ze zaaien zichzelf uit, zelfs tussen de stoeptegels en dat is iedere keer een moment van verwondering en bewondering. Sommige soorten zijn zelfs eetbaar en hun geur wordt verwerkt in parfums. Actrice Marlene Dietrich viel in katzwijm voor de poederige geur. (beetje overdreven)

Zet ze op een lichte schaduwplek, geef eens per week water, knijp de uitgebloeide bloemen er uit, plant ze na de bloei in de tuin op een vochtig plekje en je hebt er volgend jaar weer plezier van.

Dat we het verkleinwoord ‘viooltjes’ gebruiken en niet ‘violen’ zegt iets over hun betekenis : ze staan voor nederigheid en bescheidenheid. Ze schreeuwen niet om aandacht, ze zijn er gewoon. Stil en trouw.

Linda Herman