Hulde aan de Kolen, groot en klein

Waar is de tijd dat onze ouders, lachend of zelfs bloedserieus, ons wijs maakten dat de kindjes uit de kolen kwamen. En die kindjes groeiden dan nog zoals … inderdaad, zoals kool. Die kolen, gelijk welke – bloemkool, boerenkool, chinese kool, savooikool, rode kool tot witte kool – werden wel erg bijzondere eigenschappen toegewezen!

En onze spreker op maandag 2 februari 2026, Eric De Maerteleire, deed dat ook. Ook hij is overtuigd van de grote gezondheidseffecten van kolen. En als bio-ingenieur en nog enkele andere titels op zijn naam, heeft hij al wat jaren en zelf geschreven boeken op te teller.

Ex voorzitter Walter gaf de inleiding en noemde zijn vroegere studiegenoot én vriend ‘een halve dokter’. De informatie die we kregen, loog er niet om. Super interessant, verteld met humor aan een publiek dat aan zijn lippen hing.

Kolen verdienen de titel van Superfood

Kolen zijn superfood. Kolen zitten vol vitaminen, mineralen, antioxidanten, kalium, vezels, foliumzuur, fosfor, ijzer, antioxidanten en nog veel meer. Kolen worden niet alleen in de hutsepot gedraaid, ze komen ook in rauwkost en salades op tafel. In smoothies, in de oven, of gewoon gestoomd en gestoofd met de bijhorende nostalgische geur, op je bord geserveerd met worst en jus. Een gerecht dat je oma (die oma die de kindjes in de kolen vond) als krachtvoer at om tegen de wind in te fietsen. Kolen verdienen een ereplaats in ons dagelijks voedingspatroon. De rode kool met haar felpaarse outfit valt natuurlijk het meest op, de andere zijn gewoon groen en zelfs een tikje woest, ze hebben iets authentieks en er is niks hips aan, alsof ze willen zeggen : doe maar gewoon. Spruitjes zijn een buitenbeentje, daar heeft de natuur een grapje gemaakt want ze zijn klein en ruiken alsof iemand net een detox heeft geprobeerd. Ze scoren heel hoog op de gezondheidsladder maar het is zoals de Engelsen zeggen ‘you love them or you hate them’. Bij mij is het dus het laatste. De supergezonde broccoli lijkt op een bos in het klein en krijgt ook een glansrol toegemeten. Tja, iedere kool kreeg lof en soms moet je er de winderigheid bij nemen als je darmen wat moeite hebben met de vertering.

De spreker had daar een grappige uitspraak over die uit de Duitse taal komt, nl ‘als het kontje gromt, is het hartje gezond’. Prachtig!