Waar staat de boom, die ondanks de recente hitte en droogte, toch zijn frisse groengele kleur behoudt? Het is niet ver van de kerk, nl in de achtertuin van het gebouw van piano’s Maene, in de Portaalstraat dus. Kijk naar deze boom en je voelt de zuurstof in je longen. Je blik wordt automatisch omhoog getrokken en dan zie je een silhouet dat heel mooi afsteekt tegen de blauwe lucht. In de late herfst dwarrelen de gouden blaadjes als confetti naar beneden. Zijn grillige groei en los bladerdek waar de zon zich kan doorboren, zijn ruwe bast, de geveerde bladeren, zijn groengele blad dat contrasteert met andere bomen en struiken, zijn exotische uitstraling, allemaal redenen om er eentje te planten. Je moet er niet veel moeite voor doen om een scheutje te vinden want deze boom kan stevig ‘wandelen’ : in de omtrek van de oude boom steken de jonge staakjes naar boven en je kan al je vrienden met deze miniboompjes verblijden.

Maar let op want deze twijgen hebben doornen…om toch maar iets negatiefs te zeggen. Het hout van deze snelgroeiende boom (tot 15 meter hoog) is oersterk, duurzaam en harder dan eik, daarom wordt het gebruikt voor buitenprojecten en speeltoestellen. Jean Robin (vandaar de naam) bracht deze Noord Amerikaan naar Europa rond de jaren 1600. Hendrik IV van Frankrijk was er heel blij mee en ik vermoed dat de familie Maene dat ook is.

Linda Herman