In de Poekevoetweg, een klein straatje in Ruiselede dat naar het kerkhof leidt en zich in het parcours van de 1 mei rommelmarkt bevindt, staat een gebouw dat vroeger de kantoren van de ‘ziekenbond’ en ‘het syndicaat’ huisvestte. De tijd dat de mensen spreken en dienstverlening nog heel normaal was.

Daar valt mijn oog ieder jaar op een prachtige plant met lila paarse bloemen.

Welk plantje zou dit zijn, was de prangende vraag. Na wat opzoekingswerk was het duidelijk : dit is de judaspenning. Als de lente aanbreekt, van april tot juni, toont ze haar ware kleurenpracht : in paars, mauve, of wit. Als tuinliefhebber trekt ze mij aan door haar enigszins wilde groei en bloei, haar naturelle uitstraling, haar hier-sta-ik-mooi-te-wezen houding. Maar ook de vlinders zijn er dol op. Laat haar maar een beetje verwilderen, dat is haar charme. Laat haar maar de aandacht trekken want ze leeft maar kort en krachtig. Laat haar naar hartenlust uitzaaien en uitwaaien. Als finale verschijnen er na de bloei platte zilverachtige perkamenten schijven (voor in een droogboeket) waarin de zaden zitten en die gelijken een beetje op penningen of munten. Haar naam verwijst naar de dertig zilverstukken die volgens de bijbel werden betaald aan Judas : hij liet ze vallen en op die plaats begon de plant te groeien. De naam schrikt een beetje af, de bloem daarentegen lokt je als een magneet dichterbij.

Ze zal op de komende 1 mei rommelmarkt achter de kraampjes verscholen zitten, maar probeer er aan te denken dat daar een schoonheid te ontdekken valt. Efkes gaan kijken is de boodschap.

Linda Herman