Als je het woord ‘druivelaar’ hoort, waar denk je dan aan? Misschien aan de scheurkalender die in talrijke gezinnen aan de muur hangt? Of denk je eerder aan druiven, wijn, zuiderse sfeer, vakantiegevoel, zoetigheid, terrasje doen, serres, een prachtig bladerdak?

Deze laatste gedachte is de correcte: bij Tuinhier hadden we op maandag 6 april 2026 Guy De Kinder op bezoek om ons meer te vertellen over het kweken van druiven.

De zaal liep vol, de eerste prachtige (paas)lentedag zat er op. Sommigen kregen  goesting om een druivelaar te planten en kwamen wat informatie sprokkelen, want zo eenvoudig is het nu ook weer niet. Vooral geduld is een mooie gave …

Snoeien is Essentieel

Er werd veel aandacht geschonken aan de kunst van het snoeien : de zomersnoei en de wintersnoei. Daar hangt veel van af of je de druivelaar gezond kan houden. Voor beginnende tuiniers is dit lastig want het voelt vaak onnatuurlijk aan om een plant zo stevig terug te knippen. Wat zeker even belangrijk is : de plant luchtig houden, sterke rassen uitkiezen (minder vatbaar voor schimmels), de goede grond, de juiste plaats in de zon met niet te veel nattigheid en de ‘aanvallers’ (wespen, hoornaarts, vogels, muizen) trachten weg te houden. Ik hoorde toch wel wat druivenrassen met vrouwennamen passeren, ofwel heb ik enkel deze onthouden, dat kan ook : Esther, Evita, Venus, Nelly, Sophie, Bianca, Vanessa.

En dan proef je er Eentje…

Druiven kweken heeft iets magisch. Je haalt niet alleen een mooie plant in huis – correctie, in de serre of buiten dus- maar ook jarenlang tuinplezier. De charme waarmee de nonchalante weelderige ranken zich langzaam een weg zoeken langs een muur, draad of pergola, is magie. En dan komt het moment : dan proef je er eentje, het eerste zoete druifje uit je eigen tuin en dat is zo een klein geluksmomentje waar je toch blij van wordt? Het is misschien niet perfect zoals in de winkel, wat kleiner, met een pitje te veel, een ander kleurtje, maar het komt uit je eigen tuin en dat maakt alles goed. Het loopt niet ieder jaar zoals je gehoopt had, maar dat hoort er bij. En oefening baart kunst, na een aantal seizoenen sta je daar doodnormaal je druivelaar bij te knippen en zitten de knepen van het vak in je handen. Ieder kreeg een stekje mee naar huis. Benieuwd of we binnen een paar jaar enthousiaste foto’s gaan toegestuurd krijgen (en dit is dus een hint).

Linda Herman